paard in balans

Balans, wat is dat eigenlijk?

Op de Facebookpagina van Horse in Mind werd gevraagd waar men een blog over wilde. Balans was een van de antwoorden. Daar wilde ik wel over schrijven. Eigenlijk gebruik ik het woord balans heel vaak. Ik zoek balans, ik zie onbalans, ze voelt niet in balans. Maar pas toen m’n visie op balans in blogvorm moest, begon het me te dagen: ik weet helemaal niet wat balans precies is!

Betekenis

Laten we beginnen bij de Van Dale: balans is een tweearmige weegschaal, evenwicht of (boekhoudkundig) een overzicht van bezittingen en schulden. Hmm, daar word ik voor m’n paarden niet veel wijzer van. Om te beginnen hebben m’n paarden geen twee armen, maar vier benen, en welk evenwicht zoek ik dan precies? Wat is evenwicht eigenlijk? Volgens de Van Dale is evenwicht onder andere een stabiele toestand. Hmm, gaat er nou een lampje branden?

Ik zoek in m’n paarden een mentaal stabiele toestand en ik wil ze helpen naar een situatie dat ze mee willen denken met me. Dat is voor mij belangrijker dan de fysieke balans, zonder de mentale balans kan er volgens mij geen optimale fysieke balans ontstaan. Mentaal in balans is een paard wat kan en wil luisteren, wat vertrouwen heeft, mee wil doen zonder reserveringen. Nee, zo in balans zijn mijn paarden niet op het moment dat ik ze weg haal bij de voerbak. Daar moet ik een aantal stappen voor zetten voordat we samen iets kunnen en willen doen. We moeten altijd eerst in gesprek, voordat we samen iets kunnen bouwen. Van individuen naar een duo, elke keer weer. Voor m’n twee paarden is die weg heel verschillend. Wick is snel onzeker, erg voorwaarts en loperig. Die heeft wat rust nodig, veel stil staan en kleine vraagjes met veel belonen om haar mee te laten denken. Pup is het tegenover gestelde. Mentaal supersnel, maar het ontbreekt haar aan de behoefte om te bewegen (anders dan ademen en kauwen). Die wordt blij van zijwaarts en krijgt looplust van korte, snelle overgangen stap draf bijvoorbeeld.

Maar balans is niet statisch, zowel de mentale als fysieke balans is een dynamisch iets. Daarnaast is balans niet absoluut, volgens mij heb ik meer een relatieve balans. En zodra ik een relatieve balans gevonden heb, wil ik nog meer balans. Maar da’s meer de progressieve kant van mij, geloof ik.

De fysieke balans

Een paard wat zich evenwichtig verdeelt over vier benen, met zoveel gewicht daar als de gang en ik vragen, da’s volgens mij de fysieke balans. Bij een paard in balans borrelt in m’n brein gelijk zo’n knotjes-dressuurpaard “mooi nageeflijk” op. En dan ook nog als “plaatje” en niet als “filmpje”, statisch dus vooral.  Brrrrr, eng idee dat dat m’n doel zou moeten zijn. Een paard wat level-headed op een neckrope loopt, is die dan minder in de balans? Volgens mij is er sprake van een andere balans.

wick in balans zonder optoming

Relatieve balans, zonder optoming

Voor de fysieke balans is een beproefd pad wat je zou kunnen volgen. Het Skala der Ausbildung begint bij takt en ontspanning, vervolgens bevestig je het horizontale evenwicht met  aanleuning en swung. Middels recht richten en verzameling breng je het evenwicht meer naar de achterhand. Het doel van het skala is durchlässigkeit, zoiets als het paard wat in harmonie op ogenschijnlijk  geen hulp reageert op de ruiter. Misschien zelf op alleen op de suggestie van de ruiter, met een mooi gebalanceerd antwoord. En op een of andere manier zie ik bij die omschrijving dan helemaal geen optoming meer. Maar gewoon twee zielen die een idee delen; een ziel met vier hoeven en de ander met twee voeten. Toch snappen ze elkaar, alles in evenwicht.  Balans zowel fysiek als mentaal.

Balans, en dan?

In het proces om tot deze blog te komen heb ik het volgende geroepen (tegen m’n altijd meedenkende achterban): eigenlijk train ik van onbalans naar onbalans. Daarmee bedoel ik dat ik balans zoek en daarna kijk of de balans blijft of weer onbalans wordt, in een nieuw figuur of andere gang. Daarna zoek ik opnieuw naar balans. Ik train van balans naar meer balans, soms via onbalans, maar balans is altijd het streven. Als ik het heb over “mijn paard is in balans” dan bedoel ik eigenlijk dat de relatieve balans, die ik voel of zie, past bij m’n doel op dat moment. Bij balans wordt het stil, kloppen de hoeven minder hard op het zand. Wordt het beeld rustig om te zien. Voelt in het zadel (of zonder zadel) als vloeiend. Harmonie, balans, evenwicht… alles klopt.

En dan, dan is er het moment om iets te gaan doen met die balans. Dat is het moment om een vraag te stellen en te kijken of er in de nieuwe situatie weer balans ontstaat. Liefst een betere.  Dan gaat bij mij de mentale balans van mijn paard voor, dus eerst tussen de oren rustig en denkend en dan fysiek in balans. Mijn weg, zo werkt het voor mij.

En ik dan?

Tuurlijk ontkomen m’n eigen mentale en fysieke balans niet aan dit verhaal. Ook mijn balans is dynamisch en relatief. Mijn paardentijd zit altijd ergens tussen gezin, werk en huishouden in. Ik kan niet altijd de rest van de wereld uitschakelen als ik bij de paarden ben. Dat is niet goed, maar wel de werkelijkheid. Mijn fysieke balans… Hmm. Laat ik daar maar geen woorden aan vuil maken. Ook ik ben nog “werk in uitvoering”.

Is er nog meer te balanceren?

Ja! Denk aan de balans tussen uitdagen en herhalen, tussen denkspelletjes en doe-dingen en de balans tussen de savvy’s. Allemaal stuk voor stuk moeilijke dingen om in evenwicht te brengen. Bedenk dat waar je nu bent, slechts een relatieve balans is.

Sarina Gul

Sarina Gul

Sarina (1975) heeft een Haflingermerrie en een Rocky Mountain Horse ruin: Pup en Mees. Ze is Parelli student in Level 4, geeft les, houdt van buiten rijden en doet af en toe dressuur.
Sarina Gul

Latest posts by Sarina Gul (see all)

Over Sarina Gul

Sarina (1975) heeft een Haflingermerrie en een Rocky Mountain Horse ruin: Pup en Mees. Ze is Parelli student in Level 4, geeft les, houdt van buiten rijden en doet af en toe dressuur.

2 reacties op “Balans, wat is dat eigenlijk?

  1. Dankjewel Saar. Hoe fijn, dat als ik iets roep, jij het uitdenkt!
    Balans is zo een intrigerend iets, het komt steeds weer terug en is iets wat me altijd bezig houdt. Daarom is het zo fijn de visie van een ander daar over te lezen, een andere blik op dezelfde kijk.

  2. Balans is intrigerend, het nadenken erover en hoe ik bezig ben met balans vond ik top! Dit is natuurlijk maar een heel klein stukje eigenlijk is alles te balanceren.
    Als je nog zo’n mooi begrip heb, kom maar op!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *