Archief: Columns

28sep/16
pup, vallen, buitenrit, sarina gul

Hoogmoed komt voor de val

Alles ging goed, hoewel alles natuurlijk wel veel is. Maar eigenlijk ging alles aardig voor de wind. Okay, ik had afscheid genomen van mijn geliefde Wick in februari. Dat verdriet slijt langzaam, maar ik had (en heb) vrede met de situatie. Op haar plek staat nu Rocky Mountain Mees, voor mij een oude bekende. Mees en ik waren rustige kilometers aan het maken. Mees moet nog een beetje fysiek en mentaal groeien, maar dat komt heus wel met rust en kilometers. Lees verder

25feb/16
natural horsemanship, touwhalster

Man-van-paardenmeisje schrijft over ‘Natural Horsemanship’

Geinig hè, dat Natural Horsemanship? Beetje dansen met je paard, met een knipoog een galopswissel krijgen en het ziet er allemaal nog zo monsterlijk makkelijk uit ook! Ik heb onlangs een kind van een jaar of 14 een half uur tegen haar knol aan zien duwen, omdat het de trailer in moest. Ik schat het schatje in op een kilootje of 50. Haar paard woog ongeveer het twaalf-voudige daarvan. Toegegeven, het concept was niet slecht. Je wilt voorwerp A in hok X krijgen, dus je duwt voorwerp A richting hok X. Lees verder

21jan/16
lessen, groen paard, horsemanship jong paard, parelli jong paard, hecatonquiros

Lessen van een groen paard

Sinds kort mag ik wekelijks met het paard van een goede vriendin aan de slag, om hem een grondwerkbasis te geven. Hij is een drie jaar oude hengst en woont pas sinds juni 2015 in Nederland. Voor die tijd heeft hij drie jaar lang in een kudde geleefd in Portugal. Een onbezorgd paardenleventje dus! Behalve dat hij er prachtig uit ziet, heeft hij ook een erg leuk maar zeer gevoelig karakter. Zijn naam is ook veelzeggend: Hecatonquiros, wat zoveel betekent als: een God van de Overwinning. Toch zit er ook een onzeker kantje aan. Een uitdaging om mee te werken. In deze blog beschrijf ik één van mijn grondwerksessies met deze meneer. Lees verder

13nov/15
Wandelen met jong paard, uitdaging

Een nieuwe uitdaging

Maar hij is niet nieuw en het is geen uitdaging, maar toch is het een nieuwe uitdaging.

Drie jaar geleden heb ik een van m’n merries laten dekken door een jonge, knappe stamboekhengst en na elf maanden wachten was er een prachtig hengstveulentje. De kleine jongen beet z’n moeder een uierontsteking en is dus gespeend rond zes maanden. Hij heeft z’n eerste winter doorgebracht met jonge hengsten en dragende merries. In het vroege voorjaar, nog voor hij een jaar was, is hij gecastreerd. Hij heeft een tijdje bij m’n zusje gewoond, maar de laatste negen maanden stond hij aan de andere kant van Nederland. Heerlijk paard te zijn, in een fijne stabiele kudde. Lees verder