wintervacht, dekens, paardnatuurlijk

In zijn blote vacht

Zolang als ik mijn paardje heb probeer ik hem zo natuurlijk mogelijk te houden. Geen ijzers, geen krachtvoer en supplementen, geen deken. Een stalling waar hij zoveel mogelijk buiten komt en het liefst dat hij hooi te eten krijgt. Maar waar ik begon als recreatieruiter met een, ietwat vadsige, Tinker, hebben we ons ontwikkeld tot een sportievere combinatie.

Naarmate ik bij leerde en meer meedeed als sportruiter, vroeg ik meer van hem. Zijn lijf veranderde en hij had meer voedingstoffen nodig. Ik begon krachtvoer bij te geven. Met gezond verstand, dat wel. Ik volgde online een studie over de spijsvertering van een paard. Ik keek naar wat hij nodig had en dat was nooit meer dan anderhalf schep per dag op zijn meest. En ik zat er ook wel eens naast, dan werd hij wat dikker of dunner dan de bedoeling was. Zo nu en dan kreeg hij wat supplementen voor spierherstel of elektrolyten, wat olie om hem door zijn vacht te helpen, want steeds zo’n winterjas aan en uit trekken kost een paard ook energie. En gelukkig kon ik hem nog steeds zonder deken en ijzers houden.

hoeven, ijzerloos, natuurlijk, deken, paardendekenZijn hoeven zijn altijd sterk genoeg geweest en last van zijn zolen had hij ook vrijwel nooit. Hoogstens na twee 20 km ritten achterelkaar met veel asfalt liep hij wat gevoeliger omdat zijn hoeven dan sneller sleten dan groeiden. Kwestie van even niet rijden of wel, maar dan op een zachte ondergrond. Ik reed minder wedstrijden in de winters en ook zomers waren de wedstrijden waren vaak binnen. Geen ijzers voor proppen nodig dus  en omdat hij zo klein en stabiel gebouwd is kan op de wei rijden ook prima zonder. Ik hoefde ook geen slidingplates, de ijzers die reiningruiters gebruiken bij slidingstops. Hoewel ik western een heerlijke sport vind, is de reining niet voor ons weggelegd. Lekker blote hoeven dus!

Dekens waren ook niet nodig. Ik gebruikte een fleece zweetdeken voor de wedstrijden in de winter om zijn spieren warm te houden tussen de onderdelen door en misschien voor op de trailer tijdens de terugreis. Maar meestal had tegen die tijd zijn wintervacht er al voor gezorgd dat het zweet van zijn huid af was en zijn ondervacht droog was. Ik vind een wintervacht een wonderlijk mirakel. Die van mijn paardje kan wel 2 tot 3 cm dik zijn, maar op een warme dag of tijdens het rijden wordt ie vlak en is amper 1 cm dik. De vacht houdt vocht van de huid of dat nu zweet of regen is. En het is heerlijk om doorheen te kroelen met je handen. Ik wens vaak dat ik ook zo’n vacht kon hebben. Regelmatig ga ik ingepakt tegen de kou naar stal en moet ik tijdens het rijden een laag uitdoen, omdat ik het te warm krijg.

Ik zie mijn paardje dus het liefst in zijn blote bonte vacht… Helaas lukt dat de laatste tijd niet meer. Hij is wat ouder geworden en heeft daarnaast meer spier dan vet op zijn lijf. Ik heb hem afgelopen jaren meer dan eens rillend van buiten gehaald omdat hij zichzelf niet meer warm kon houden. Het is duidelijk. Er moet een deken op nu. Een regendeken dan en maar 0 grams. Het gaat tegen mijn gevoel en principes in. Dat ik hem altijd schoon uit de wei haal, weegt daar niet tegen op.

Het is vooral de regen die hem koud maakt en die stevige wind die hier over de weilanden blaast. Ik koester daarom nog een klein beetje hoop dat hij deze winter weer zonder deken kan. Als het een beetje droog blijft. Op stal is is het warm genoeg, maar buiten met regen… Wordt het een winter van deken op en deken af? Oh, ik hoop het niet.

Idealen en principes zijn mooi, maar het is de praktijk die je beslissingen afweegt. Want als ik echt natuurlijk wil blijven zal ik moeten stoppen met rijden en hem in een natuurgebied zetten in afwachting tot hij sterft of opgegeten wordt door wolven. Nee, dan geniet ik liever samen met hem van al onze onnatuurlijke avonturen met zijn lijf in een deken gestoken.

Signe-Sanne Oortgijsen

Signe-Sanne Oortgijsen

Samen met de kleine karaktervolle Blizz op ontdekkingstocht. Ik geef lezingen, clinics, workshops: “omdat je beseft dat kennis van paarden bijdraagt aan een blij paard, waardoor je geniet van samen werken aan een inspirerend partnerschap.” Blizz en ik blinken niet uit in een enkel ding, maar zijn echte allrounders. Western, (vrijheids)dressuur, natural horsemanship en optredens.
Signe-Sanne Oortgijsen

Latest posts by Signe-Sanne Oortgijsen (see all)

Over Signe-Sanne Oortgijsen

Samen met de kleine karaktervolle Blizz op ontdekkingstocht. Ik geef lezingen, clinics, workshops: “omdat je beseft dat kennis van paarden bijdraagt aan een blij paard, waardoor je geniet van samen werken aan een inspirerend partnerschap.” Blizz en ik blinken niet uit in een enkel ding, maar zijn echte allrounders. Western, (vrijheids)dressuur, natural horsemanship en optredens.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *