een zijn met je paard, paarden lichaamstaal, sarina gul

Samen een centaur zijn; ultieme eenheid met je paard?

Ooit wilde ik een centaur zijn, dat leek me wel echt één met m’n paard. Ik het hoofd en zij de benen, prachtig toch? Een wijze paardenvrouw gaf aan dat ik daarmee het denkvermogen van m’n paard tekort deed. Tuurlijk had ze gelijk. M’n paard is veel meer dan een lijf met vier benen. M’n paarden hebben allemaal juist hele gave ideeën en plannen, ook al botst dat nog wel eens met mijn eigen ideeën  en plannen.

Maar wat wil ik met m’n pony’s? Eigenlijk wil ik een relatie, partnerschap. Een soort gelijkwaardigheid met respect voor ons beide als individu;  met vertrouwen, communicatie en duidelijkheid. Maar ik  wil ook vetorecht.

Vertrouwen

vertrouwen van je paard, leiderschap

Vertrouwen

Vertrouwen tussen prooidier en roofdier, want uiteindelijk is dat wat paard en mens zijn. Er zijn paarden die heel makkelijk vertrouwen op mensen en er zijn paarden die mensen zien als monsters. En dan? Vertrouwen komt voort uit altijd hetzelfde zijn naar je paard toe, structuur en begrip bieden. Datgene kunnen geven wat het paard nodig heeft. Veiligheid kunnen bieden, leiding kunnen nemen en geven. De leider voor het paard kunnen zijn, zoals het paard die op dat moment nodig heeft. Echte leiders zijn niet soft, maar ook niet onnodig grof.

Parelli zegt dat horsemanship ‘love, language and leadership in equal doses’ bevat. Maar dat leiderschap, da’s best lastig. Met teveel energie of zelfs met agressie reageren, schaadt het vertrouwen van het paard. Maar te zacht en te begripvol is ook onduidelijk voor een paard en komt dus ook het vertrouwen niet ten goede.

Communicatie

‘Communicatie is een activiteit waarbij levende wezens betekenissen uitwisselen door op elkaars signalen te reageren,’ zegt Wikipedia. Eigenlijk is alle interactie met m’n paard dus communicatie, of het nou loopt zoals ik het bedacht had of juist niet.

Inzicht in de communicatie van paarden krijg je door vooral veel te kijken naar paarden. Hun lichaamstaal is soms briljant subtiel. Bij hun communicatie telt alles: oren, ogen, neusgaten, mond,  schouders, ribben, heup en staart. Hun taal is de optelsom van houding, expressie en de rang die ze hebben ten opzichte van elkaar (of de mens).

Op dit moment ‘lees’ ik zelf veel af aan de mond van mijn pony’s. De ontspannen onderlip herkennen we allemaal wel. Maar de bovenlip lang en puntig maken, lijkt veel voor te komen bij concentratie en spanning. Een strakke mond hoort ook bij spanning, terwijl een ontspannen mond bij rust en duidelijkheid lijkt te horen. Naast kijken naar het lichaam, probeer ik ook m’n gevoel te volgen. Word ik gespannen van het paard? Voel ik me bedreigd? Of ben ik op m’n gemak? Uiteindelijk wil ik m’n gevoel ontwikkelen, zonder bewust onderdelen te analyseren. Hmm, alle tijd toch?

Duidelijkheid

Paarden zijn met elkaar wel aardig duidelijk. Niet zachtjes, niet stiekem, vaak ook erg in het hier en nu. ‘Dit mag wel, dat accepteer ik niet van je’. Zo duidelijk wil ik ook graag zijn met m’n paarden. Want dat verdienen ze. Dan moet ik ‘lief’, ‘maar hij doet toch z’n best’, ‘snapt het allemaal niet’ en nog meer excuses die ik verzin voor mijn pony’s voor me houden.

Duidelijk zijn, dat moet ik. Duidelijk in mijn taal. Ik stel een vraag, die stel ik altijd op dezelfde lichte manier en ik haal de vraag weg bij het juiste antwoord. Heel logisch, maar het is onwijs moeilijk om bij een heel verkeerd antwoord van paardlief gewoon te doen of je neus bloed en je vraag te blijven stellen. Zonder daar iets van te vinden.

Wat heb ik?

een zijn met je paard, leiderschap paarden

Samen één zijn

Ik heb een relatie met mijn pony’s. Het is soms heel fijn, het is soms zwaar frustrerend. Het is een relatie, dus het vraagt altijd werk.

Het vertrouwen kan nog beter, soms hebben we een hobbeltje hier en daar. Ik mag best wat meer op ze vertrouwen, zodat ze hun taak op zich kunnen nemen. Mijn communicatie kan veel effectiever en ik mag nog veel meer oog hebben voor de communicatie van mijn pony’s naar mij. Ik mag duidelijker zijn en minder smoesjes voor ze verzinnen. Gewoon antwoord op m’n vraag geven, dan zal ik precies op tijd de vraag weg halen. Bij het oversteken van een 60km weg verwacht ik dat mijn ‘ho’ ook stilstaan is en mijn ‘gaan’ ook gelijk gas.

Gelukkig is het nooit perfect, want perfectie is overschat. De zeldzame momenten waarop álles klopt en samenkomt zijn wel heel bijzonder. Nog bijzonderder dan een centaur… mens en paard.

Sarina Gul

Sarina Gul

Sarina (1975) heeft een Haflingermerrie en een Rocky Mountain Horse ruin: Pup en Mees. Ze is Parelli student in Level 4, geeft les, houdt van buiten rijden en doet af en toe dressuur.
Sarina Gul

Latest posts by Sarina Gul (see all)

Over Sarina Gul

Sarina (1975) heeft een Haflingermerrie en een Rocky Mountain Horse ruin: Pup en Mees. Ze is Parelli student in Level 4, geeft les, houdt van buiten rijden en doet af en toe dressuur.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *