comfortzone, paard progressie, paarden comfortzone

Uit de comfortzone!

In het gilde van oranje stokzwaaiers (lees: Parelli’ers) is “comfortzone” een bekend begrip. Voor jou misschien ook, maar om te zorgen dat we het over hetzelfde hebben: je comfortzone is de plek waar je je goed voelt, prettig en vooral waarbij je het gevoel hebt dat je de touwtjes (een beetje) in handen hebt. Zo’n comfortzone is een onwijs fijne plek om te zijn. Dus waarom heet deze blog dan “Uit de comfortzone!”? Omdat in die comfortzone alleen comfort is. Het is een geweldige plek, voelt heel ok maar het is niet de plek waar je wilt blijven hangen. Waarom niet, vraag je je misschien af? Nou, wie altijd doet wat hij altijd deed, zal krijgen wat hij altijd kreeg! Dus om progressief te zijn, zul je je comfortzone moeten uitbreiden.

“Het is tijd voor beweging,” zei iemand vorig jaar tegen me. Woorden die bleven hangen, in mijn hoofd bleven gonzen. Tot ik me bedacht dat het eigenlijk altijd tijd is voor beweging. Want stilstand is achteruitgang en daar heb ik geen paarden voor. Ik hoef niet elke dag iets fantastisch te doen, maar ik wil zeker niet achteruit. Jij vast ook niet. Je rijdt, je traint, je oefent met een reden en dat is dat het “beter” wordt. Misschien dat je niet heel bewust de randen van je comfortzone opzoekt, maar bij trainen en vooruit willen, hoort ook uit je comfortzone stappen.

Comfortzone van een paard

Paarden voelen zich het best bij andere paarden, bij leiding, bij iemand die ze vertrouwen en die zorgt dat ze veilig zijn. Hoeveel hangt af van het paard. Een paard in z’n comfortzone is met de juiste motivator een supersnelle leerling. Onderzoek waar je paard zich goed voelt. Tel na hoeveel herhalingen hij de vraag snapt. Wat motiveert je paard? Rust, kriebels, samen staan of een snoepje? En wat moet je doen als je paard op het randje van zijn comfortzone is? Hoe help je hem het beste? Deze vraag kun je trouwens ook over jezelf stellen.

progressie met trainen, paard zeiltje

Een berg progressie

Comfortzone van de methode

Het maakt niet uit wat je doet met je paard, een bepaalde “blindheid” ligt altijd op de loer. Het is namelijk verleidelijk om er vanuit te gaan dat de comfortzone vandaag hetzelfde is als die van gisteren! Omdat het gisteren zo werkte, omdat het paard anders het niet snapt, om paniek bij mens en dier te voorkomen. Maar in je comfortzone blijven en niet kritisch kijken naar wat je doet en waarom je dat doet, is uiteindelijk niet de oplossing. Denk na over de patronen die sluipen in de omgang met je paard. Wordt flexibeler. Experimenteer met verschillende reacties op wat je paard doet.

paard motiveren, motivatie paard

Een berg motivatie

Comfortzone vergroten in kleine stappen

M’n ponies zijn het best in de paddock. Daar wonen ze, daar trainen we, daar zijn ze erg voorspelbaar. Ooit keken we over de weilanden naar de duinen, waar onze comfortzone toen niet lag. Hoe moesten we daar komen? Want ik wilde wel buiten rijden, maar bij het idee alleen al kreeg ik een hoge, oppervlakkige ademhaling en klamme handjes.

Door over de randjes van onze comfortzone te kijken, voorzichtig onze comfortzone te vergroten kunnen we nu overal buiten rijden. Dat hebben we opgebouwd met kleine stapjes. Het nieuwe stapje steeds herhaald tot het goed was en dan weer een klein stapje naar voren.

handpaarden, rijden met handpaard

Mijn comfortzone: handpaarden door de duinen

Van de paddock naar het erf bijvoorbeeld, dat hebben we gedaan door eerst op het erf uit te stappen na het rijden. Toen dat goed ging zijn we van het erf naar een weiland gegaan en daar gebleven tot we met vertrouwen in drie gangen konden rijden. Vooral kunnen remmen, want vooruit is aan het randje van de comfortzone meestal niet echt een probleem met een vluchtdier. Ik wilde een onvoorwaardelijke rem, voordat ik naar de duinen ging.

M’n eerste ritje naar de duinen was met een zorgvuldig geselecteerde chaperonne. Een die wilde luisteren naar me, naar m’n gevoel over het paard. Die me zou stimuleren, maar me niet uit m’n comfortzone zou jagen. Iemand die begreep dat ik op het randje van ons kunnen was en daar graag een stabiele factor wilde zijn. Gewoon een fijne buitenrijmaat. Na een aantal ritjes achterop, heb ik ook eens een stukje voorop gereden. Toen maar de stoute schoenen aangetrokken en alleen met pony naar de duinen gegaan. Kleine stapjes, wetende dat ze uiteindelijk tot grote progressie zouden leiden.

Magie

Je comfortzone lijkt fijn, maar de magie gebeurt altijd net over de randen van je comfortzone, wanneer je het niet verwacht. Hou jezelf niet tegen, omdat je niet uit de comfortzone wilt komen. Met kleine stapjes, de juiste aanpak en motivator voor je paard en nadenken over wat je wilt en hoe je daar komt, ligt er ook voor jou een berg progressie te wachten.

Sarina Gul

Sarina Gul

Sarina (1975) heeft een Haflingermerrie en een Rocky Mountain Horse ruin: Pup en Mees. Ze is Parelli student in Level 4, geeft les, houdt van buiten rijden en doet af en toe dressuur.
Sarina Gul

Latest posts by Sarina Gul (see all)

Over Sarina Gul

Sarina (1975) heeft een Haflingermerrie en een Rocky Mountain Horse ruin: Pup en Mees. Ze is Parelli student in Level 4, geeft les, houdt van buiten rijden en doet af en toe dressuur.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *